Η εξομολόγηση ενός διακοσμητή

i-exomologisi-enos-diakosmiti

ΠΡΟΛΟΓΟΣ (ΜΙΚΡΟΣ)

Ο Παντελής χρειάστηκε εννιά χρόνια για να τελειώσει τις σπουδές του στην αρχιτεκτονική και διακόσμηση εσωτερικών χώρων και λιγότερο από ένα χρόνο στη δουλειά για να αποφασίσει ότι δεν έβλεπε μέλλον σε αυτό.

Οι χαμηλές αμοιβές, η αργή εξέλιξη, η έλλειψη αισθητικής κάποιων πελατών, οι εξαντλητικές ώρες και η περίπλοκη εργασία ήταν μερικοί λόγοι.

Αν και η λέξη «διακοσμητής» ή «αρχιτέκτονας» μπορεί να θυμίζει μια συγκεκριμένη αίγλη, πολυτέλεια, δομές που προκαλούν δέος η πραγματικότητα μπορεί να είναι πολύ διαφορετική.

Οι μέρες είναι γεμάτες με κουραστικές εργασίες, μακροχρόνιες συναντήσεις με τους ενδιαφερόμενους και δεν λείπει η «αποτυχημένη δουλειά» –προσπάθειες που καταλήγουν στον κάδο– που κάνουν τη δουλειά αποθαρρυντική.

i-exomologisi-enos-diakosmiti

ΣΚΕΨΕΙΣ

“Στις 7 μ.μ., νιώθω σαν να είναι μεσημεριανό… το μέσο της ημέρας μου. Η δουλειά ξεκινά γύρω στις 6 το πρωί και κατά μέσο όρο τελειώνει μετά τα μεσάνυχτα, όταν φτάνω στο σπίτι είναι 01:00 ή 02:00.”

Η αμοιβή είναι επίσης δυσανάλογη με την εργασία.

Κάποτε υπήρχε έστω ένα αρχικό εισόδημα περίπου στα 1.500€, παρόλο που υπήρχε μεταπτυχιακό, κάτι που αναμένεται γενικά σήμερα σε επαγγελματίες της αρχιτεκτονικής και διακόσμησης.

“Αν αφαιρέσω το πλεονάζον ωράριο μετά από αυτό, θα έπρεπε να «τρώω μόνο χόρτα» κάθε μέρα… Ξεκίνησα να σκέφτομαι: «Οι συνομήλικοί μου περνούν λιγότερα χρόνια για να πάρουν πτυχίο, κάτι που ήδη έχω, αλλά κερδίζουν 50 τοις εκατό περισσότερα ή ακόμη και διπλά”.

i-exomologisi-enos-diakosmiti

Ο Παντελής δεν είναι μόνος σε αυτά τα συναισθήματα. Σε μια έρευνα τον Αύγουστο του 2021 από το Ινστιτούτο Αρχιτεκτόνων της Σιγκαπούρης, μόνο το 7 τοις εκατό των νέων πτυχιούχων δήλωσε ότι είναι πιθανό να παραμείνει στο επάγγελμα μακροπρόθεσμα.

Οι κύριοι λόγοι πίσω από αυτό: Χαμηλοί μισθοί και πολλές ώρες, έλλειψη ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και υψηλό άγχος.

Οι μεγαλύτεροι παράγοντες που λέγεται ότι προκαλούν άγχος στην εργασία ήταν ο μεγάλος φόρτος εργασίας, οι παράλογοι πελάτες και οι αντικρουόμενες απαιτήσεις τους.

ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΣ ΛΙΓΟΤΕΡΑ

“Η πρόοδος είναι επίσης πολύ, πολύ αργή. Μετά από έστω πέντε χρόνια σπουδών αν ξεκινήσει κάποιος από υψηλά εισοδήματα (1500€), μπορεί να μην φτάσετε καν τα 2.000€ – που είναι το 60% της αρχικής αμοιβής κάποιων άλλων επαγγελματιών με ωράριο δημόσιου υπάλληλου”.

“Δεν θέλω να περιμένω μέχρι να βγω στη σύνταξη και μετά να ζήσω την πραγματικότητα που μου λένε κάποιοι άλλοι άνθρωποι – ότι μετά από τόσα χρόνια εργασίας, κοιτάς τον τραπεζικό σου λογαριασμό -Αν δεν είναι δεσμευμένος και λες: “Γιατί δεν έκανα κάτι άλλο στη ζωή μου;”

Η αμοιβή πηγάζει από ένα μεγαλύτερο πρόβλημα: την έλλειψη καθιερωμένης κλίμακας αμοιβών, η οποία έχει ωθήσει τις επαγγελματικές αμοιβές όλο και χαμηλότερες με τα χρόνια, λένε κάποιοι παλιοί απόφοιτοι.

Η κλίμακα αμοιβών για αρκετά επαγγέλματα  σύμφωνα με το Νόμο 3959/2011 περί της “Προστασία του Ελεύθερου Ανταγωνισμού” έφερε τα πάνω κάτω για κάποιους.

“Οι άνθρωποι μπορούν να προσφέρουν μια γελοία τιμή μόνο και μόνο για να πάρουν τη δουλειά, και νομίζω ότι αυτό είναι πολύ, πολύ επιβλαβές για όλους τους κλάδους.”

“Απλώς τα εισοδήματα γίνονται όλο και χαμηλότερα, προφανώς οι ιδιώτες ή οι εταιρείες δεν έχουν χρήματα και δεν μπορούν να πληρώσουν, επομένως πολλοί επιτηδευματίες ακολουθούν το δρόμο που χάραξε το φαινόμενο  brain drain*“.

(*Το πρόβλημα της διαρροής εγκεφάλων αναφέρεται στην κατάσταση όπου μια χώρα χάνει τους καλύτερους εργαζομένους της. Για παράδειγμα, οι ειδικευμένοι εργαζόμενοι σε αναπτυσσόμενες χώρες όπως η Ινδία ή το Πακιστάν αλλά και η Ελλάδα μπορεί να προσελκύονται από καλύτερα ποσοστά αμοιβής και συνθήκες εργασίας σε ανεπτυγμένες χώρες, όπως οι ΗΠΑ και η Δυτική Ευρώπη)

ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ VS ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Μια άλλη μεγάλη καθημερινή πρόκληση είναι η συμφιλίωση της πραγματικότητας της δουλειάς με αυτό που περίμενε κανείς να είναι.

Πολλοί φοιτητές ελκύονται από την αρχιτεκτονική και τη διακόσμηση λόγω του πάθους τους για το σχεδιασμό, αλλά ο σωστός σχεδιασμός κάποιου εσωτερικού χώρου αντιμετωπίζει όλα τα παραπάνω προβλήματα και ο σχεδιασμός των κτιρίων είναι «μόνο το 5 τοις εκατό του πεδίου εργασίας» των αρχιτεκτόνων.

Το μεγαλύτερο μέρος της πραγματικής εργασίας περιλαμβάνει τη διαχείριση συμβάσεων, την έρευνα αγοράς, τις κατασκευές, τις επιβλέψεις, το κρύο, τον καύσωνα, τις διοικητικές εργασίες και την πλοήγηση σε ορισμένες φορές αντικρουόμενους περιορισμούς που ορίζονται από διάφορες αρχές.

Και παρόλο που το σχολείο δίνει έμφαση στη δημιουργικότητα στο σχεδιασμό διότι έτσι μεγαλώσαμε όλα τα παιδιά είναι δύσκολο να κάμψεις αυτήν τη διαδικασία στην πραγματική δουλειά.

i-exomologisi-enos-diakosmiti

“Υπάρχει ο προϋπολογισμός, οι συμμορφώσεις οι τάσεις που αλλάζουν καθημερινώς, η ακρίβεια, πολλά έργα είναι τροποποιήσεις και προσθήκες, μικρές ανακαινίσεις όπου όλα είναι προκαθορισμένα και ποτέ δε συμφωνεί η “Βιώσιμη Ανάπτυξη”

“Στο σχολείο, όλα έχουν να κάνουν με το σχεδιασμό… όταν μελετάς, όλα έχουν να κάνουν με τη συμμόρφωση. Αυτά τα πράγματα υπαγορεύουν αλλά και υπονομεύουν το σχέδιό μας για τη ζωή πριν ακόμη μπορέσουμε να εξερευνήσουμε πλήρως τα όρια της αισθητικής μας και του δημιουργικού μυαλού μας’.

 

10deco - Τιμές διακοσμητή
Τιμές Διακοσμητή OnLine

Διάδωσε την αγάπη σας για τη διακόσμηση

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *