«Τις είχε εμπνευστεί γι’ αυτόν ακριβώς τον χώρο, συνεπώς σκεφθήκαμε πως αυτός ήταν ο καλύτερος τρόπος για να τον τιμήσουμε», δήλωσε η Μπάρμπαρα Γιάτα, διευθύντρια των Μουσείων του Βατικανού.
Οι επιτοίχιοι τάπητες είχαν υφανθεί στις Βρυξέλλες, στο διάσημο εργαστήριο του Πίτερ φαν Ελστ, με βάση τα σχέδια που είχε κάνει ο Ραφαήλ. Αναπαριστούν σκηνές από τις Πράξεις των Αποστόλων, όπως ο «λιθοβολισμός του Αγίου Στεφάνου» και «το εν Αθήναις κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου».
Οι 12 ταπισερί έχουν υφανθεί από μετάξι, μαλλί και ασημένια κλωστή, ενώ η συντήρηση και αποκατάστασή τους από τα συνεργεία ειδικών του Βατικανού ήταν δύσκολη και διήρκεσε μία 10ετία.
Βρίσκονται και πάλι στην Καπέλα Σιξτίνα και προς χαρά των επισκεπτών, όπου κρέμονταν για όσο χρονικό διάστημα ο Μιχαήλ Άγγελος τελειοποιούσε την εικονογράφηση της οροφής, το 1512, και όταν ξεκίνησε να ζωγραφίζει την Τελική Κρίση, στον τοίχο πίσω από το κεντρικό ιερό, το 1536.
«Τα τελευταία αρχεία που έχουμε για το ότι οι επιτοίχιοι τάπητες ήταν όλοι κρεμασμένοι στην Καπέλα Σιξτίνα, χρονολογούνται από τα τέλη του 1500», δήλωσε η επιμελήτρια της έκθεσης, Αλεσάντρα Ροντόλφο.
Συνήθως, στο Βατικανό εκτίθεται μία επιλογή από τις ταπισερί πίσω από προστατευτικό γυαλί, σε χώρους που ελέγχεται η θερμοκρασία.
Στις προηγούμενες εκθέσεις -κάποιες είχαν διαρκέσει μόλις μερικές ώρες- είχαν περιληφθεί μόνον οι 10 μεγαλύτεροι τάπητες, ορισμένοι διαστάσεων έξι επί πέντε μέτρα. Δύο από αυτούς είναι στενότεροι και τοποθετούνται κάθετα ως μπορντούρες.
